aaiBoek

Ik hoor het vader nog zeggen: "Nederland, dat was in mijn tijd hét muziekland." Papa mag in zijn tijd eerder op de golven van de mainstream gedobberd hebben, en vooral naar Moerdijken van platen geluisterd hebben, maar hij had een punt: in 'zijn' 70's had Nederland waarschijnlijk nog iets in de muzikale poppap te brokken.

Hoogdagen werden nadagen, en ik kende als tiener alleen de laatste krenten uit de Nederlandse pap: Urban Dance Squad, Bettie Serveert, Lauwe Thé, ... en een handvol dance-producers die het recept van hun geheime mix net zo smakelijk konden uitleggen als SOS Piet, maar dan met pinda- i.p.v. stoofvleessaus.

Hoewel ik met een grenspaal tussen de benen opgroeide, kregen de Kezen ondanks de Schengen-akkoorden muzikaal dus niet veel meer over de grens gesmokkeld met enige street cred-waarde.

De straling van Hilversum die raakt(e) nog net over de grens. Duimen en vingers aflikken met Paul de Leeuw op de doos. Maar als De Leeuw begint te zingen, denk je spontaan: stop met miauwen, ga gauw weer verbaal klauwen.

Dixit Bart Peeters: "Anoukske, Anoukske, als ik jou zie, voel ik iets groeien in m'n broekske." Aber Anouk doet eerder m'n tenen krullen met haar geaffecteerd broodje-kroket-Engels, dat ze als een aftandse soul-lada-diva vantussen haar gouden bijters kwaakt.

Kroket, rijmt op cabaret: gezellig van grappig toneeltje doen en tussendoor - welaan met die reddingsboei - met fake waterlanders een liedje met een grote boodschap staan janken alsof de kat al dertig dagen van huis is. Als het aan de muisjes etende kat lag, vond ze dat het volkomen kut was.

Krezip, nog zo'n gat in de kaasschaafcultuur, heeft gelukkig de harakiri-eer aan zichzelf gehouden. Maar muziek moet lager mikken dan de maag. Rock 'n roll komt vanuit de onderbuik, niet uit het plastic broodtrommeltje dat je meeneemt naar de peanutbutterpoppapschool.

En Nederland laat zich qua jongbelegen bandjes [spreek ook lekker denigrerend uit als 'bentjes'] voor nog meer gaten vangen: de mök van Moke, de tweedehandse Strokes van GEM (echte venten doen het met viertakt), het hertverscheurende A Balladeer, de Giel Beelenpetjesrock van Voicst, en als toppoppunt: de citadelpop van Dinand - euh - Kane.

Zwijg me dus van de laatste kutgroepen uit Engeland Nederland. Spreek me liever van de sound van de underground, de kont van de onderhond. Mijnheer de minister-president, slaap cockrockin' zZz-acht.

Gegeven:

• Humo's eindejaarsvraagjes
• een geeky vraagje erbij
  
• Twitter

Gevraagd:

• antwoorden
• in max. 140 karakters
• (en hyperlinks mag je enkel gebruiken als ze in Twitter ook als links zouden werken)
  

Vragen en antwoorden:

Wat vindt u de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar?
M'n expatserij boven de Moerdijk en fietspatserij naar Oostenrijk. Voor de rest dieselt België voort en draait de economische wereld door.

Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2008?
Slechtste radio: Stubru dat ter hoogte v. Oosterhout in de ether opgaat. Beste tv: TopGear, P&W, Man Bijt Hond, overwinningsspeech Obama.

Wat vindt u het beste boek/toneelstuk/concert en wat de beste film/cd/website/app/blog/twitteraar van 2008?
CD: Girls in Hawaii - Plan Your Escape. Concert: zangstonde oud-leiders. Website: Facebook. DVD: door @ArdiXIV gedroomde Man Bijt Hond-box.

Wat waren uw beste hard- en/of software-aankopen dit jaar?
Laptop: Apple BlackBook (weliswaar vette vingersmagneet, edoch nog met firewire) + 20" Cinema DP. Oortjes: Bose Tripods. TV: Elgato EyeTV.

Wie wenst u wat toe voor 2009 (ten goede of ten kwade)?
Saab: een warm moederbedrijf. @barackobama: een klein Belgisch broeremanneke. @lancearmstrong: zuivere bloedbroeders in de Tour.

De geweldige Seasick Steve zat vanavond in De Laatste Show. Z'n performance in Hootenanny blies me destijds van m'n sokken.

Soortgelijke sound, andere sickness ...

Journalistiek is literatuur op een drafje

Deze quote kwam me ooit via via ter ore, en de bron ervan staat me nog vaag voor.

Indian government asks for live Twitter updates from Mumbai to cease immediately

Die quote kwam me deze middag via via (jawel, dé BBC) ter oge, en de bron ervan is me nog altijd onbekend. En ja, ik ben zo vrij stoem geweest het te retweeten.

Search.twitter.com leerde me dat dit het oudste Engelstalige bericht moet zijn met de boodschap om Twitteraars te laten zwijgen zodat terroristen niet langs deze weg geïnformeerd konden worden over acties van de veiligheidsdiensten. Maar niet één bron gevonden waar het bericht werd hardgemaakt. Ook niet met de hulp van @rotjong.

W00t?
Voor wie ik tot nu in onbegrijpelijk nerdspeak sprak: net zoals je 'status' op Feesboek of je wiewatwaar op Haaifs, is Twitter een online dienst waar iedereen in max. 140 tekens kan laten weten wat ie aan het uitspoken is, via een website of via sms. Althans, dat moet zowat de oorspronkelijke opzet geweest zijn.

Op het eerste gezicht zou je denken: what the fuzz? Wel, ondertussen is Twitter (i.e. kwetter, tsjirp,... onomatopees vogellawijt) een globale blog/chatbox geworden. En wat tijdens de recente terreuraanslagen in Mumbai nog eens duidelijk gedemonstreerd werd: een ongeziene - en onoverzienbare - nieuwsbron.

Geloof je me niet, Thomas? Hier kan je bijvoorbeeld de tweets lezen van iedereen die zich binnen 15 min. mijl van Mumbai bevindt.

Of deze berichten op zich tweet credibility hebben, is een andere vraag. Maar dat duizenden twitteraars samen meer kunnen weten dan 1 klassieke journalist ter plaatse, is nogal wiedes, zolang we met z'n allen maar kritisch blijven en het medium niet belangrijker dan de boodschap gaan vinden, McLuhan indachtig. Want dan wordt Twitter een pervers i.p.v. een per vers medium.

Recognize this as a dream, wake up and write it down
From thought to actions an eternity I can't get this thing off the ground
Author unknown - Jason Falkner

(Disclaimer: ben zelf een redelijke early bird op Twitter, gooi veel ongein online en ga in dit bericht bewust Stigg-kort door de gambon.)

UPDATES: in Feyten of Fillet op de Vlaamse Radio 1 zat vanavond een item over Twitteren over Mumbai.

• Ook De Standaard nam de oproep tot twitterstop mee, zonder bronvermelding
  
• CNN stelt zich ook vragen bij social media in de Mumbai-heisa (via een Twitterende @lancearmstrong, jawel)
• Stephanie Busari van CNN verwijst in haar stuk dan weer naar de verontwaardiging van blogger Tim Malbon die spijkers met koppen slaat
• ... (er komt waarschijnlijk nog meer stuff hierover in m'n delicious-bookmarks)
  

Was Archimedes niet in bad gedoken, hadden we waarschijnlijk van eurekaka gesproken. #CWF08 my ass

Deze hersenscheet liet ik lekker vliegen nadat poepsjieke twitterazzi het plebs onderhielden over hun gekochte shot creativiteit op #CWF08. Twitteren vanop retedure congressen is bon ton...

... Napoleon en Inspieraatsie, het brengt me bilnaadloos bij muscle cars en kleine pietjes. Ik kan me zo inbeelden dat de parking lekker volgestouwd stond met CO₂-fartende vliegdekschetpen van scheißereiche captains of industry.

Heeft de geschiedenis uitgewezen dat het establishment zijn zaken met de grootste creativiteit aan boord legt? Nope, die sturm und drang komt doorgaans uit de onderbuik, zoals vantussen de sluitspieren van de Studio Muscles van deze wereld. Angry, Young, (Wo(lf))Men, die wars van ego's samen pinten drinken, naar de pot kruipen, hun hovaardige kater met het badwater weggooien.

En hoe hard je ook doorspoelt, talent komt al-tijd bovendrijven.

(Tot dusver deze holle, anale blogfrase.)

Appetite for everything in black and white
And sell my soul for tomorrow's fame
Walking out of it with a dead poet's name
Run run run
Run and hide
(Run 'n Hide - The Van Jets)

Met vroege redactiediensten had ik tot voor kort een haat-liefdeverhouding: vroeg opstaan+ middagdip versus lekker vers nieuws verwerken.

Namiddagse powernaps, m'n slaap spreiden door de dag, ... Al het ge-reset van m'n biologische klok maakte dat 'k voortdurend met een jetlag in m'n lijf liep.

Liep... lopen... hardlopen! Maar ja begod, een paar kilometertjes joggen/brainflushen na zo'n ochtenddienst dat is de perfecte remedie gebleken tegen m'n Roni Size-bioritme.

Nadat m'n knie in maart flink vernaaid werd, had 'k de loophoop helemaal opgegeven. De Asics-gympies werden maandenlang verruild voor Sidi-fietssletsen, want ik moest en zou deze zomer naar Oostenrijk rijden.

Festival- en Mediapark-maanden gingen voorbij. Grote Zus en Mammie werden zo loops als Evy. En Bibi had stiekem lovehandles gekweekt.

Enfin, de jongste 5 weken heb ik weer regelmatig m'n Nike+ gerief aan m'n BlekBoekie gehangen. Et voilà, de laatste 7 streepjes in onderstaande grafiek: omgekeerd evenredig met de beurskoersen. Zo gaat ie goed, zo loopt ie beter, vandaag eindelijk weer 9 kilometer.



(Disclaimer: ga soms ook gadgetloos; er ontbreken dus een paar trainingkjes in de grafiek.)

Tussen Antwerpen en Rotterdam
op de snelweg naar het verre noorden
met de regen op mijn ruit
en de radio halfzacht
rij ik op het ritme van guitaarakkoorden

Zjef Vanuytsel, in jouw tijd was de Nederlandse radio nog way ahead van de Vlaamsche. Maar als je in 2008 van België naar Nederland zoeft, gaat de kwaliteit van de wegen er aanzienlijk op vooruit, maar wat er in lucht hangt zouden ze bij Kyoto-gedrag moeten verbieden.

Op de A27, ter hoogte van Oosterhout verdampt namelijk de Vlaamse ether. Het radiosignaal van StuBru en Radio 1 gaat er op in ruis. De generische surrogaten heten 3FM, 538, ... of ook Radio 1. Noem ze voor mijn part E605. Radio gebouwd op 'zuilen', geen steunpilaren natuurlijk, maar ongezouten geouwehoer elk uur.

Nee, geef mij maar de pot Belge of een overdosis tegengif via aaiPod FM.

So bye, bye world (Belgium)
There's nothing on my radio
(The Scabs)

Ons festivalletje was met 15.000 entreetjes weer fijntjes.

Maar skip die verkleinwoorden, want mijn respect voor al onze medewerkers is metershoog. En de überkrak is onze grote boze festivalbaas: een verbale stormram, een zakenvent waarnaast Van Rossem een watje wordt, kersvers vader, logistiek genie van hoofdberoep,... De grrrruntende headliner op de sympathieke bullebackstage: GR.



Dat we dit puur op vrijwillige basis kunnen organiseren, gaat mijn petje elk jaar ietsje meer te boven. Wie daar dan graag een bakje kritiek over uitstort, nodig ik uit om een jaartje mee te draaien in zo'n 'debiele organisatie'.

I say no more, na een takkedrukke sport- en festivalzomer kan m'n focus nu weer ff full op the job, sport en ... bloggen gaan.

UPDATE: Het voortbestaan van Crammerock wordt bedreigd door de bouwplannen van het Stekense gemeentebestuur op het festivalterrein.

Maar jij kan de burgemeester een poepje laten ruiken door Crammerock-festivalbaas Geert Robbrecht te verkiezen tot machtigste man van Stekene.

Stemmen doe je in de zijkolom van http://www.nieuwsblad.be/Regio/Gemeente/9190_Stekene/Index.aspx

(pdw) tufte een jointke, blies wat fijn stof in de lucht, fluisterde Zita Swoon & Raymond wat Nieuwe Wereld-woorden in en nam Peter Tosh eens langs achter. Et voilà een protestsong anno 2008.

Enfin, 'k zal het met mijn 1.97m maar niet te persoonlijk nemen, zeker?
wappersong.be

"Awards", ik heb ze nooit goed begrepen, of je ze nu Beffies, Leeuwen voor reclamefoefenlikkers, Gouden voetbaljanetsletsen of Pussy-miauws noemt.

Het is als verjaren: elke dag word je ouder, maar op een geijkt tijdstip moet je met de neus op de feiten worden gedrukt. Zo verdien je ook erkenning elke dag, en niet eens om de 365. Als journalist ben je bijvoorbeeld ook maar zo goed als je laatste stuk.

Nee, eergierigaards die blinkend op een Fritzl-piedestal kruipen tijdens een poepsjieke m'as-tu-vu-revue, het is aan mij niet besteed. Maar alzo sprak de pauw: "Ieder diertje zijn pleziertje."

Toen de embargoden van dEUS gister te gast waren bij DWDD, verzeilden de gesprekspartners in een robbertje/robeirke woordvechten.
Was The Architect waarvan sprake in de .be-single nu de uitvinder van:

• presentator Matthijs van Nieuwkerk: de cèrrèvvèn
• Tom Barman: of de mobilhome?

Als Belgisch-Nederlands compromis kwam uiteindelijk de kemper uit de bus.

Afijn, ffwd: de vrienden van dEUS zetten zich in de ronde, om te genieten van een ghettoblaster-zangstonde:



Nu, om verdere spraakverwarring te vermijden tussen rivaliserende provinciale posses, suggereer ik enkele regionale synoniemen voor dit nieuwerwetse kampvuurgerief:

• Antwerpen:
• Borgerokkoknaller
• Seefjoekbox
• Gent:
• Muidemixeur
• RabotPod
• Brussel:
• Sint-Jooster booster
• Chaîne Marolienne

Terwijl mijn knie nog altijd redelijk naar de Marollen is, verlost het fantastische Canvas me uit m'n lijden middels fuckers als Flux Janssen, Fanton Corbijn, Frank Black, en fEUS,... I am a fffffan! (And a filthy thief.)

UPDATE: Ontdek hét Fantage lek

Vanilla Ice, 2 Brothers on the 4th Floor, B.B. Jerome & the Bang Gang, ... Op m'n tiende had den Top 30 geen geheimen voor mij

Gelukkig was er ... die regenachtige woensdagmiddag in 1993. Tijdens het installeren van m'n nieuwe stereokeet pakte ik nogal ne post: dien typ van een Hautekiet op Studio Brussel was een openbaring.

De gitaarschijven die Stefan Ackermans 's zondags in de Afrekening aan mekaar lulde, hadden meer Canonballs dan hetgeen ik tot dan toe van spandex Axl Rose gewoon was.

En ondanks die trap in m'n radijzen, ben ik hondstrouw gebleven aan de baasjes en bazinnekes van Brussel.

Now fix it, Mixwit.

De ideale hoofdtelefoon: hij bestaat niet:

• Te groot: voor een vol geluid is een klassieke Sony nog altijd mijn nec plus ultra, maar ik ga al eens gaarne sporten met de Nano om de arm. So no go for the big Kahuna.
  
• Te klein: de bijgeleverde iPod-oortjes zuigen als een pasgeborene. Na 3 paar mag Jobs zijn earbuds in zijn butt proppen. Ze klinken noch passen.

Met een Fnac-bon in de hand dan maar naar een Frans filiaal van de hel getrokken, vaststellen dat hun hoofdtelefoonstand niet meer is wat het geweest is, staan zeveren boven een jaap van een Sennheiser, maar uiteindelijk 100 euri lichter buitenwandelen met de Bose in-ears, hoewel ik over de Shure-concurrentie betere reviews was tegengekomen.

Een maand later zeg ik:

• Tijdens winterse loop- en fietstrainingen, onder een muts zijn ze de ideale metgezel: comfortabel door de gel-pasvormpjes, genoeg omgevingsgeluid doorlatend (verkeersveiligheid duh).
• Uit die sport/luistersessies met transparante Trentemöller- en Principles Of Geometry-tracks blijkt vooral de geluidskwaliteit een enorme stap vooruit t.o.v. de witte Apple-witjes.
• Maar turn down (!) the bass: nooit gedacht dat oortjes zo veel onderbuik tegen m'n trommelvliezen konden ploffen. Soms té veel zelfs.

De komende 366 dagen zijn Justin & (db) in the running voor een spot op dit shirt.

Meer vestimentaire sneukel chez A-non.

Ocharme één schamel USB-poortje, een hard schijfje van een tergend trage 4200rpm, geen cd-gleuf, noch firewire om aan vast te knopen , ...

Op de MacBook Air had iedereen wel iets aan te merken. Tenminste tot de clevere Corelio-krantenboeren online "Win een MacBook Air" kopten.

Op slag gingen collega's plat op de buik om advies smeken bij collegae met verstand van wwwedstrijdzaken, want de verdomde schiftingsvraag luidt: hoeveel huichelaars vinden de Air plotseling toch hét hebbeding?

Ondertussen wacht ik rustig tot over 2 à 3 weken die bruine enveloppe in m'n bus valt, want de opvolger van m'n wiegedode 12-duimer is dinsdagavond besteld.
(Waarna woensdag nog hoongelach volgde. Laatst lacht.)



UPDATE: Bij Wired - no wireless punn intended - slaat Dylan Tweney spijkers met koppen.

X Q zZz me, voor de blogbreak. Staan nog in geprocrastineerde draft:

• een PowerBook-elegie
• een kijk in m'n jonge sportbib
• best of my del.icio.us

Ondertussen verblijven we op het nieuwerwetse twitter.com/aaiboek