aaiBoek

"Awards", ik heb ze nooit goed begrepen, of je ze nu Beffies, Leeuwen voor reclamefoefenlikkers, Gouden voetbaljanetsletsen of Pussy-miauws noemt.

Het is als verjaren: elke dag word je ouder, maar op een geijkt tijdstip moet je met de neus op de feiten worden gedrukt. Zo verdien je ook erkenning elke dag, en niet eens om de 365. Als journalist ben je bijvoorbeeld ook maar zo goed als je laatste stuk.

Nee, eergierigaards die blinkend op een Fritzl-piedestal kruipen tijdens een poepsjieke m'as-tu-vu-revue, het is aan mij niet besteed. Maar alzo sprak de pauw: "Ieder diertje zijn pleziertje."

De psychologie achter het Barack-lettertype: Gotham (via)

Ocharme één schamel USB-poortje, een hard schijfje van een tergend trage 4200rpm, geen cd-gleuf, noch firewire om aan vast te knopen , ...

Op de MacBook Air had iedereen wel iets aan te merken. Tenminste tot de clevere Corelio-krantenboeren online "Win een MacBook Air" kopten.

Op slag gingen collega's plat op de buik om advies smeken bij collegae met verstand van wwwedstrijdzaken, want de verdomde schiftingsvraag luidt: hoeveel huichelaars vinden de Air plotseling toch hét hebbeding?

Ondertussen wacht ik rustig tot over 2 à 3 weken die bruine enveloppe in m'n bus valt, want de opvolger van m'n wiegedode 12-duimer is dinsdagavond besteld.
(Waarna woensdag nog hoongelach volgde. Laatst lacht.)



UPDATE: Bij Wired - no wireless punn intended - slaat Dylan Tweney spijkers met koppen.

Op een Belgiese zondag -koester ze, nu het nog kan - kan je je afvragen waarom ouwe, uitgezakte venten met hun vederlichte koersfietsjes naar de koers gaan kijken. Als festivalbezoeker gord ik toch ook geen van m'n gitaren om?
Enfin, als we even in het huidoverschot van een noeste schrijnwerker kruipen, kunnen we dit misschien nog door de vingers zien.

Zijn wél onvergeeflijk: de schreeuwerige tenuetjes waarin de bolbuikige wielertoeristen de jonge honden, vanachter nadarhekken, toeroepen. De sponsors mogen er misschien even vet mee wezen als deze vadsige sandwichlui... Maar met de beste wil sinds het Egmontpact kan ik geen schoonheid zien in een van logo's wemelende outfit rond een vette pens.

Nee, in mijn sportklerenkast is er alleen plaats voor strakke shit:

• Nike: niet toevallig partner in crime met Apple...
  
• Vangàrd: Scandinavische schoon- en degelijkheid.
  
• Asics: bij deze schoenmakers staat de Schoen van het Jaar op de leest.
  
• Agu: goed, goedkoop, maar ... helaas ook een stinkende stal van een huisstijl.
  Het Hollandse woordmerk werd vroeger exclusief geschreven in een tijdloze Helvetica. Maar de jongste tijd komt de Rabo-sponsor ook naar buiten met een foei-foei-foeilelijk lettertype.

UPDATE: Ideale soundtrack: Sexual Sportswear - Sebastien Tellier (SebAstian remix)

Uitdaging voor de VAR: breng Het Wielerjaaroverzicht 2007 uit op DVD, desnoods enkel de soundtrack op CD.

Wat ik vanmiddag zag op Sporza op Canvas (op post 2 op ons tv-toestel dat op een custom-made meubel staat op de beukenhouten parketvloer van onze woonkamer) heeft m'n sport- en muziekhart namelijk diep geraakt. Dit is Kunst.

Sowee, er heeft iemand de rss-kraan opengedraaid bij Amphion.

Laten we de mythologie ff voor wat ze is ... of toch niet, meneer Penn.

Meanderend door het oestrogene wel en wee van 2 collegae monsterden we deze middagpauze aan bij het thema shopping. Online shopping warempel, iets waar ze blijkbaar minder kaas van hadden gegeten dan ik in onlaaiende kringen mocht verwachten.

Waar de oude cd-kastjes van manlief bv. een nieuwe eigenaar zouden vinden? Mijn spontane hat tips: 2dehands.be en kapaza.be. Waarom?

• Gratis adverteren.
• Verder no strings attached zoals bv. bij eBay wel het geval is, en geen bedrieglijk opbod door verkopers zelf.
• Handig navigeren.
• Grote markt van vraag en aanbod (CIM-bezoekersaantallen in de grote orde van 120 à 150k!)
  
• Generaliserend aanbod.
• Voldoende lokale markt.
• ...
  

Eigen ervaring?

• Via 2dehands vorige week nog een auto versjaggerd in letterlijk 5 minuten, aan de 5de kandidaat-koper. 's Anderendaags was ie al opgepikt voor Oosterse export.
• Droomwagen en stofvergarend koersros gevonden op Kapaza.
• En als ik echt voor nagelnieuw ga, zoek 'k wel een cheape gespecialiseerde shop zoals de sporty FuturumShop voor een hartslagmeter en de billige Duitse Musicstore voor een drumkit.
  

En nu u ...

Zelfs moeder- en zusterlief luisteren tegenwoordig naar Peter van de Radio.

De bewegwijzering verklapte dat we gisteren in de anale driehoek zaten: Reet, Aartselaar en ... Kontich - headquarters Hyundai. En wel om ons eerste koppel Koreaanse promokeetjes op te halen: 2 nagelnieuwe Hyundais i30 (die van de doorwrochte bache-campagne).

Het karretje doet me qua kont onmiddellijk denken aan de BMW 1 Reeks Hatch, which is nog naais. Z'n smoelwerk is helaas weer een knip-spl*toogdesign naar de Kia Cee'd, Toyo Auris, ... en ander saais. En het zeventienduims alu-schoeisel ten is ten slotte een prima presentatieblaadje voor de remschijven rondom.

Deze 1.6 CRDi kreeg binnenin een proper Style-kleedje: sobere semi-lederen zetels, airco, een orgie van prullaria-vakjes, ... en een radio met iPod-aansluiting onder de armsteun. Thumps up, want zelfs bij Johnny-gewijze Shameboy en Lektroluv-draaibeurten (zie line-up) gaven de standaardspeakers geen krimp.

Genoeg promo-talk. Ondanks de 1600cc-dieselinjectie, mis ik als sportieve rijder op de autostrade m'n streep poer voor de tussensprinten. Als de mannen van de muizen worden gescheiden, voel je de i30 als een astmalijer naar adem happen.

Maar voor het overige is het een propere cruise-keet, met een zee aan binnenruimte - zelfs voor boomlange Jeremy Clarksons , een positief discriminerend parkeergemak en een ophanging zo zacht dat ze in Irak verboden zou worden.

Rest nog de achterhamvraag: wil ik een i30? Mocht ik wat minder kapsones hebben: jip. Maar bij het i-prefix verwacht een Apple-aar meer iGenzinnigheid.

UPDATE: De iPod-connectie van de i30 werkt enkel met Windows-geformatteerde :-pods.

Nieuwsgierig als we zijn, had ik bij de launch van ikwileeni30.be onmiddellijk een landingsbache aangevraagd.

Hoewel ik absoluut niks met dat ding heb aangevangen, rijd ik vanaf morgen toch met zo'n Koreaanse keet rond.

Eens benieuwd welke krachtbronversie deze promomobiel zal voortstuwen... 143pk komt nog het dichtst in de buurt van m'n Scandinavische vierwieler :p

UPDATE: M'n bache bezig ik desnoods wel op het festival, indeed. Hoewel, in een tent met 2 diametraal opgestelde podia ... ?

Nu de dan-heb-ik-zoiets-van-mode stilaan overgewaaid is, spot ik een nieuwe spraakgebrektrend:

Dingen

In navolging van Marcels dingk gebruik je dit woord best te pas en te onpas voor zaken die je slome koppie niet onmiddellijk kan benoemen.

En in verdere navolging van VJ Tony is er nu onder-de-kerktoren-DJ Ronni.

Web 2.0 hier, community daar. Maar wat is er nu van aan? Ff een piepkleine en ultra-arbitraire case-study aan de hand van ons festivalletje en op zoek gaan naar onze échte bezoeker:

• Laat ons beginnen bij dé muziek 2.0-stek: last.fm. 17 festivalgangers die hun aanwezigheid al bevestigden
• StuBru.be: oeps, geen 2.0-ish kalender
• Humo.be/festivalitis: ondanks de foie-gras-buzz, same here
  
• Concertival.be: hoe moet ik hier in godsnaam een festival toevoegen aan de kalender? Tell me, baby!
• Netlog.com: 14 aanwezige zielen geturfd
• Festivalinfo.nl: oeps, ff melden dat we pas op vrijdag officieel aftrappen. 1 community-lid heeft zijn komst al bevestigd, 2 leden hebben ons op hun verlanglijstje staan.
• And the winner is het lekker lokale en low-profile Noxa.net: zo maar even 258 jonge Noxa-honden staan te popelen om een CrammerocK-kaartje te kopen.

Dus quod erat weer een beetje demonstrandum, Pietel.

• Damn, toch wel MySpace vergeten zeker. NOT, it ain't hot.
  

Was het nu een landingsbache, een dekzeil of een dekmantel?

Hoe het ook zij: een eerste blog op wileeni30.be/blogs draagt in de marge toevallig Flickr-foto's van meneel Pietel, wiens werkgever ook geheel toevallig websites maakt voor één van onze lieve hoofdsponsors.